فیبروم ها تومورهای سفت و متراکمی هستند که از سلول های ماهیچه صاف و بافت همبند فیبری ساخته شده اند. آنها در رحم رشد می کنند. از هر 5 تا 1 زن در سنین باروری 1 نفر فیبروم دارند، اما همه آنها تشخیص داده نمی شوند. فیبروم ها بسیار شایع هستند. فقط حدود یک سوم از این فیبروم ها به اندازه کافی بزرگ هستند که توسط متخصص در طول معاینه فیزیکی تشخیص داده می شوند. تقریباً در تمام موارد فیبروم، تومورهای سرطانی نیستند. در واقع این تومورها با سرطان مرتبط نیستند و خطر ابتلا به سرطان رحم را در زنان افزایش نمی دهند.
فیلم خارج سازی فیبروم از رحم با حفظ رحم و تخمدانها
علت فیبروم رحم
فیبروم رحم، تودههای غیرسرطانی هستند که در دیواره رحم رشد میکنند. علت دقیق ایجاد فیبروم مشخص نیست، اما عوامل زیر در ایجاد آن تاثیر دارند:
- استروژن و پروژسترون، دو هورمون اصلی زنانه، نقش مهمی در رشد فیبرومها دارند. این هورمونها با تحریک رشد دیواره رحم، میتوانند فیبرومها را بزرگتر کنند.
- وجود سابقه فیبروم در اعضای نزدیک خانواده (مثل مادر یا خواهر) میتواند خطر بروز آن را افزایش دهد. برخی از تغییرات ژنتیکی در سلولهای فیبروم نیز مشاهده شده است.
- فاکتورهای رشد، مانند فاکتور رشد شبه انسولینی (IGF)، ممکن است در رشد فیبرومها نقش داشته باشند.
- سطح بالای پروتئینهای التهابی ممکن است با رشد فیبرومها مرتبط باشد.
- عوامل محیطی و سبک زندگی
- بارداری میتواند با کاهش ریسک فیبروم رحم همراه باشد، زیرا هورمونها و ساختار رحم تغییر میکنند.
- کاهش خونرسانی به برخی مناطق رحم به تشکیل فیبروم منجر خواهد شد.
- دورههای طولانی عدم تخمکگذاری و هورمونهای نامتعادل میتوانند خطر ایجاد فیبروم را افزایش دهند.
علائم فیبروم رحم
برخی از خانمها که فیبروم دارند هیچ علامتی ندارند. یا فقط علائم خفیفی دارند از مهم ترین نشانه های داشتن فیبروم رحم عبارتند از:
- دوره های سنگین یا طولانی
- خونریزی غیر طبیعی بین قاعدگی
- درد لگن. این زمانی اتفاق می افتد که تومور به اندام های لگن فشار می آورد
- تکرر ادرار
- درد کمر
- درد هنگام مقاربت
- یک توده سفت اغلب نزدیک وسط لگن. این می تواند توسط متخصص زنان احساس شود.
فیبروم رحم چگونه تشخیص داده می شود؟
فیبروم ها اغلب در طول معاینه معمول لگن تشخیص داده می شوند. پزشک شما ممکن است در طول معاینه شکم یا لگن، توده لگنی سفت و نامنظم را احساس کند. ممکن است به آزمایشات دیگری نیاز داشته باشید. این شامل:
- اشعه ایکس: پرتوهای انرژی تصاویری از استخوان ها و اندام های داخلی را روی فیلم می سازند.
- سونوگرافی ترانس واژینال: این یک آزمایش اولتراسوند با استفاده از یک ابزار کوچک (مبدل) است که در واژن قرار می گیرد.
- ام آر آی: این آزمایش از یک آهنربای بزرگ، امواج رادیویی و یک کامپیوتر برای ایجاد تصاویر دو بعدی از اندام یا ساختار داخلی استفاده می کند.
- هیستروسالپنگوگرافی: این یک معاینه اشعه ایکس از رحم و لوله های فالوپ است که از رنگ استفاده می کند. اغلب برای رد لوله های فالوپ مسدود شده انجام می شود.
- هیستروسکوپی: برای این آزمایش، پزشک از یک ابزار مشاهده (هیستروسکوپ) برای مشاهده کانال دهانه رحم و داخل رحم استفاده می کند. ابزار از طریق واژن وارد می شود.
- بیوپسی آندومتر: برای این روش، پزشک نمونهای از بافت را از طریق لولهای که داخل رحم قرار میگیرد، میگیرد.
- آزمایش خون: اگر فیبروم باعث خونریزی شدید شود، این کار برای بررسی کم خونی ناشی از فقر آهن است.
فیبروم رحم چگونه درمان می شود؟
بیشتر فیبروم ها با نزدیک شدن به یائسگی رشد نمی کنند یا حتی ممکن است کوچک شوند. با مراجعه به بهترین متخصص زنان در قزوین، در ابتدا علائم شما را به دقت بررسی خواهد شد. اگر فیبروم های باشد یا حتی علائم زیادی را به همراه داشته باشد لازم است تا سریعا اقدامات درمانی مناسب انجام شود که البته آن هم بسته به شرایط بیمار تعیین میشود. در حالت کلی از روش های درمانی زیر استفاده میشود:
- هیسترکتومی: این عمل برداشتن کل رحم است. فیبروم ها دلیل اصلی هیسترکتومی در ایالات متحده هستند.
- درمان جراحی محافظه کارانه: در درمان جراحی محافظه کارانه از روشی به نام میومکتومی استفاده می شود. با این روش، فیبروم ها برداشته می شوند، اما رحم دست نخورده باقی می ماند این ممکن است امکان بارداری آینده را فراهم کند.
- داروهای ضد هورمونی: برخی از داروهای خاص مانند پروژستین استروژن را مسدود می کنند و به نظر می رسد برای درمان فیبروم ها موثر هستند. آنتی پروژستین ها از عملکرد پروژسترون جلوگیری می کنند. آنها همچنین گاهی اوقات استفاده می شوند.
- آمبولیزاسیون شریان رحمی: پزشک شریانهایی را پیدا میکند که خون را به فیبرومها میرسانند. سپس آنها را مسدود می کند (آنها را آمبولیزه می کند) این کار خون رسانی به فیبروم ها را قطع می کند و آنها را کوچک می کند.
- میولیز: یک سوزن به فیبروم ها وارد می شود که معمولاً توسط لاپاراسکوپی هدایت می شود و از جریان الکتریکی یا انجماد برای از بین بردن فیبروم ها استفاده می شود.
- مسکن های ضد التهاب: این نوع دارو اغلب برای زنانی که گاه به گاه درد یا ناراحتی لگن دارند به خوبی جواب می دهد.
نکات کلیدی در مورد فیبروم رحم
- فیبروم های رحمی تومورهای سفت و متراکمی هستند که از سلول های ماهیچه صاف و بافت همبند فیبری تشکیل شده اند که در رحم ایجاد می شوند.
- فیبروم ها سرطان نیستند و خطر ابتلا به سرطان رحم را در زنان افزایش نمی دهند.
- خانمهایی که به یائسگی نزدیک می شوند، در معرض بیشترین خطر فیبروم هستند. این به دلیل قرار گرفتن طولانی مدت آنها در معرض سطوح بالای استروژن است.
- علائم ممکن است شامل پریودهای سنگین و طولانی مدت، خونریزی بین پریودها و درد لگن باشد.
- فیبروم ها اغلب در طول معاینه معمول لگن پیدا می شوند.
عوارض احتمالی فیبروم رحم
از مهم ترین عوارض فیبروم رحم عبارتند از:
- خونریزیهای شدید قاعدگی و کمخونی
- درد لگنی و کمر
- فشار بر مثانه و تکرر ادرار
- یبوست و مشکلات گوارشی
- ناباروری یا سقط جنین
- زایمان زودرس یا نیاز به سزارین
- درد شدید قاعدگی
- پیچش یا نکروز فیبروم
- کاهش کیفیت زندگی به دلیل علائم
- تبدیل نادر به بدخیمی (لیومیوسارکوم)
در نهایت….
فیبروم رحم تومورهای غیرسرطانی هستند که میتوانند عوارضی همچون خونریزی شدید، درد لگنی، مشکلات باروری و زایمان ایجاد کنند. اگرچه بسیاری از فیبرومها بدون علامت هستند، در موارد شدید ممکن است به درمان نیاز باشد. شناسایی زودهنگام و انتخاب روشهای درمانی مناسب میتواند به کاهش عوارض و بهبود کیفیت زندگی کمک کند. مشاوره پزشکی و معاینات منظم برای مدیریت این بیماری ضروری است.
تحصیلات پزشکی خود را از سال ۸۱ تا ۸۸ در دانشگاه علوم پزشکی قزوین،
تخصص جراحی زنان را از سال ۹۳ تا ۹۷ در دانشگاه علومپزشکی قزوین گذرانده.
از سال ۸۹ تا ۹۱ به عنوان پزشک معتمد سازمان انتقال خون استان قزوین و مدرس و مشاور بیماریهای رفتاری استان قزوین بوده
سال ۹۱ تا ۹۲ دوره تکمیلی تخصصی ترک اعتیاد را گذرانده.
0 Comments